Proje Tabanlı Eğitim uygulamalarını geliştirmek amacı ile düzenlenmiş olan eğitime DOSTEK Koleji öğretmenleri yoğun ilgi gösterdi.
Proje Tabanlı Öğrenme, öğrencinin aktif katılımını teşvik eden, üst düzey bilişsel aktiviteleri destekleyen, çok çeşitli araç ve kaynak kullanımını gerektiren; akademik sosyal ve hayat becerilerini birlikte ele alan ve teknoloji kullanımını vurgulayan bir öğretim modeli olduğuna vurgu yapan Prof. Dr. Artvinli; yönetici ve öğretmenlere yaptığı sunumla bilgi ve deneyimlerini aktardı. Katılımcıların sorularını cevapladı.
DOSTEK MÜDÜRÜ DUMLU: “ÖĞRETMENLERİMİZİN EĞİTİMLERİNE ARALIKSIZ DEVAM EDİYORUZ.”
“Okulumuzun kuruluşundan itibaren başlatmış olduğumuz eğitim uygulamaları etkinliğini ve verimliliğini arttırarak daha ileri seviyelere taşımak ve öğretmenlerimizin bilgilerini tazelemek için öğretmen eğitimlerimize aralıksız devam ediyoruz” diyen DOSTEK Koleji Müdürü Saadettin Dumlu: “Proje tabanlı eğitimle öğrencilerimizin bilgiyi faydaya dönüştürme , proje üretme, kendi kendine öğrenme, kalıcı bilgi edinme vb. bilgileri kazandırmamız bakımından faydalı olacaktır.” dedi.
Proje tabanlı öğretim yönteminin yararlarına değinen Saadettin Dumlu: “Öğrencilerin yaparak, yaşayarak öğrenmelerine olanak sağlar. Öğrencilere bağımsız düşünme ve eleştirel düşünme alışkanlığı kazandırır. Öğrencilerin problem çözme yeteneği kazanmalarını sağlar. Öğrencilerin öğrenme sürecine aktif olarak katılmalarını sağlar ve öğrencilerin kendi kendine ve grupla birlikte çalışmasına olanak verir.” dedi.
Proje tabanlı öğrenme, günümüzde eğitim sistemlerinin alması gereken biçimi göstermek için özenle seçilmiş üç temel kavramdan oluştuğuna vurgu yapan Dumlu: “ Bu kavramlardan birisi öğrenme kavramıdır ki dikkati öğretene değil öğrenene çekmek açısından son derece önemlidir. Bir diğeri proje kavramıdır. Proje, tasarı ya da tasarı geliştirme anlamına gelen bir kavramdır ve öğrenmenin transferi ve tekil öğrenmeden çok belli bir amaca dönük ilişkisel öğrenmeye işaret etmektedir. Bu eğitim projeyi bir hedef olarak değil, alt yapı unsuru olarak ele almakla öğrenmenin ürün değil süreç boyutunu vurgulamakta ve öğrenmeyi arzulanan ölçüde bireyselleştirmektedir. Bu modelde öğretmen yardımcı ve rehber, öğrenci ise özerk ve kurgulayıcıdır ve her senaryonun sonunda gerçekçi ve öğrenci tarafından geliştirilmiş bir ürün ortaya çıkar.” dedi.
...
